Kenya'da "Canadian Crossroads International" organizasyonu ile gönüllü öğretmenlik yapmak başka hiçbir türlü edinemeyeceğim tecrübeleri bana yaşatarak, dünyaya bakışımı tamamiyle değiştirdi.

Öğretmenlik yaptığım zamanlar hariç günlerim elektrik olmadan nasıl yemek pişireceğimi, günlük sadece bir sürahi dolusu suyla bir gün süresince nasıl banyo yapacağımı, diş fırçalayacağımı, çamaşır ve bulaşık yıkayacağımı çözmekle geçiyordu. Bir gazyağı lambasının verdiği ışıkta aileme ağlamaklı mektuplar yazarken benim için önemli olan şeyler gittikçe Maslow’un tezini kanıtlar olmuştu; yemek, barınacak bir yer, sağlık ve sosyal ilişkiler.

Bütün bunlardan daha çarpıcı olan şey ise kendimi aynada bu yolculuğu yapmış olarak görmemdi. Evimden, ailemden, tanıdığım, alışık olduğum çevreden uzakta bütün dünyayı sadece 22 yaşındayken dolaştım. Daha önce hiç tanımadığım korkuların, karanlıkların ve yalnızlığın gözlerinin içine baktım ve bütün bunlara rağmen Nairobi'nin kalabalık caddelerinde bana uzanan eller arasında ustaca dolaştım, bir matutu'nun içinde otabanda çılgınca bir hızla seyrettim, sonradan arkadaş olan yabancılarla tuzda pişirilmiş keçi eti yedim. Daha ne olabilirdi!

Yeni edindiğim içgörülerim ve cesaretim beni sosyal hizmetler alanında toplumsal eşitsizlikleri gidermek ve toplumsal adaleti sağlamaya yardımcı olmak amacıyla bir kariyer planı yapmaya itti.

Yaşadığım bu deneyimlerden sonra, daha önce hiç düşünemeyeceğim bir şekilde, daha cesur, daha güçlü ve daha akıllıyım. Artık korkunun tadını, kokusunu, nasıl hissettirdiğini ve bu hissi yaşamama rağmen onunla nasıl başa çıkabileceğimi biliyorum.

Amber Hitchen
Vancouver BC, Kanada, 28 Ağustos 2018

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoğraf ve hikayesi "İnsan Hikayeleri Projesi" fotoğrafçılarına aittir. Paylaşmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili bağlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.