Mehmet Geylan | İnsan Hikayeleri

Mehmet Geylan

  • Mehmet Geylan1 Hikaye


    Beni takip edin:

    Brüksel Üniversitesi Siyasal Bilgiler fakültesi mezunuyum. Çok yoÄŸun bir çalışma temposundan sonra hayatımı biraz olsun deÄŸiÅŸtirmek ve daha farklı bir yaÅŸam sürmek adına son yıllarda fotoÄŸrafçıkla ilgilenmeye baÅŸladım. Muammer Yanmaz ile baslayan öÄŸrenimim, düzeni bozmadan gene ayni ekol ama bu sefer sevgili Niko Guido ile birlikte devam ediyor. Konuya daha fazla girdikçe etrafa farklı gözle bakmanın önemini, olayları deÄŸerlendirmenin ne kadar farklılaÅŸabildiÄŸini yaÅŸayarak öÄŸreniyor ve bu deÄŸiÅŸimden çok fazla keyif alıyorum. Son 1 yıl içinde yapmış olduÄŸumuz geziler ve yıl sonuna kadar tamamlayacağımız İstanbul projesi ile birlikte 5 farklı sergiye ve 2 kitaba ulaÅŸacağımız çalışmalarımız hedeflerimizin ne kadar geliÅŸtiÄŸini ve önümüzde daha çok uzun ve keyifli bir yol olduÄŸunu gösteriyor.

Kimsesiz çocuklar için sanat

2007 yılında enerjimi yalnızca kendime deÄŸil, tüm çocuklara adama kararını verdim. Bana yapılan "evlatlık al" tekliflerini de reddederek ileriye yönelik planlarımda, çalışmalarımı ihtiyacı olan tüm çocuklara yönlendirmeyi seçtim. 

Tesadüfen Cumhuriyet gazetesi yazarlarından Ercan YeÅŸilyurt ile karşılaÅŸtık ve aramızdaki yaÅŸ farkına raÄŸmen aramızda kurduÄŸumuz arkadaÅŸlık, İzmir’de üst düzey yönetici olduÄŸum iÅŸimi bırakmamı ve sanatçı çevresinin içine girmemi saÄŸladı. Böylelikle, dıştan ÅŸatafatlı görünen iç dünyalarının aslında ne kadar kırılgan, maddi yetersizlik ve yalnızlıkla dolu olduÄŸunu görebildim. Daha sonra onlarla yaptığımız sohbetlerle,  güvene dayalı kurulan müthiÅŸ dostluklar edindim. 

KarşılaÅŸtığım kiÅŸilerde gördüÄŸüm yalnızlık, kolay iletiÅŸim kuramamak, beni ulaÅŸabildiÄŸim sanatçıların eserlerini ve kütüphanelerini alıp onları geniÅŸ kesimlere ama öncelikle kimsesiz, engelli çocuklara açarak çocukların geliÅŸimlerinde eksik olan boÅŸluÄŸu doldurma fikrine yönlendirdi. 

Böylelikle, tüm çabamı yazarların sahip oldukları en büyük deÄŸere sahip çıkmayı ve gelecek nesillere taşımayı hedefleyen bir vakıf kurulumu için sarf ettim. BaÅŸka bir kaynağım olmadığı için geleceÄŸe ait tek güvencem olan evimi satıp, Barbaros köyü içinde iki katlı bir ev kiraladım ve Urla’da tesadüfen tanıştığım Åžair Süreyya Berfe'nin tüm kütüphanesine sahip çıkıp herkesin kullanımına açtım. Bu çalışmaları inanılmaz denebilecek kadar kısa bir sürede sadece kendi katkılarımla gerçekleÅŸtirdim. 

Çok kısa bir sürede vakfı hayata geçirip Barbaros köyü ilkokulunu devraldım. Hayırseverlerin desteÄŸi ile gerek bina içini gerekse bahçedeki düzeni tamamlayıp; bakıma muhtaç, kimsesiz ve engelli çocukların kullanımına açmayı, onlara sanatçılar ile birlikte eÄŸitim vermeyi,  mevcut binaya baÅŸka binaları da katmayı ve geliÅŸmeyi hedefliyorum.

Gülnur Vural, İlkdördün Kültür ve Sanat Vakfı
Barbaros Köyü, Urla,  22 Mayıs 2019

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoÄŸraf ve hikayesi "İnsan Hikayeleri Projesi" fotoÄŸrafçılarına aittir. PaylaÅŸmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili baÄŸlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.

Devamı