Kimsesiz çocuklar için sanat

2007 yılında enerjimi yalnızca kendime değil, tüm çocuklara adama kararını verdim. Bana yapılan "evlatlık al" tekliflerini de reddederek ileriye yönelik planlarımda, çalışmalarımı ihtiyacı olan tüm çocuklara yönlendirmeyi seçtim. 

Tesadüfen Cumhuriyet gazetesi yazarlarından Ercan Yeşilyurt ile karşılaştık ve aramızdaki yaş farkına rağmen aramızda kurduğumuz arkadaşlık, İzmir’de üst düzey yönetici olduğum işimi bırakmamı ve sanatçı çevresinin içine girmemi sağladı. Böylelikle, dıştan şatafatlı görünen iç dünyalarının aslında ne kadar kırılgan, maddi yetersizlik ve yalnızlıkla dolu olduğunu görebildim. Daha sonra onlarla yaptığımız sohbetlerle,  güvene dayalı kurulan müthiş dostluklar edindim. 

Karşılaştığım kişilerde gördüğüm yalnızlık, kolay iletişim kuramamak, beni ulaşabildiğim sanatçıların eserlerini ve kütüphanelerini alıp onları geniş kesimlere ama öncelikle kimsesiz, engelli çocuklara açarak çocukların gelişimlerinde eksik olan boşluğu doldurma fikrine yönlendirdi. 

Böylelikle, tüm çabamı yazarların sahip oldukları en büyük değere sahip çıkmayı ve gelecek nesillere taşımayı hedefleyen bir vakıf kurulumu için sarf ettim. Başka bir kaynağım olmadığı için geleceğe ait tek güvencem olan evimi satıp, Barbaros köyü içinde iki katlı bir ev kiraladım ve Urla’da tesadüfen tanıştığım Şair Süreyya Berfe'nin tüm kütüphanesine sahip çıkıp herkesin kullanımına açtım. Bu çalışmaları inanılmaz denebilecek kadar kısa bir sürede sadece kendi katkılarımla gerçekleştirdim. 

Çok kısa bir sürede vakfı hayata geçirip Barbaros köyü ilkokulunu devraldım. Hayırseverlerin desteği ile gerek bina içini gerekse bahçedeki düzeni tamamlayıp; bakıma muhtaç, kimsesiz ve engelli çocukların kullanımına açmayı, onlara sanatçılar ile birlikte eğitim vermeyi,  mevcut binaya başka binaları da katmayı ve gelişmeyi hedefliyorum.

Gülnur Vural, İlkdördün Kültür ve Sanat Vakfı
Barbaros Köyü, Urla,  22 Mayıs 2019

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoğraf ve hikayesi "İnsan Hikayeleri Projesi" fotoğrafçılarına aittir. Paylaşmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili bağlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.

Mehmet Geylan1 Hikaye

Beni takip edin:

Brüksel Üniversitesi Siyasal Bilgiler fakültesi mezunuyum. Çok yoğun bir çalışma temposundan sonra hayatımı biraz olsun değiştirmek ve daha farklı bir yaşam sürmek adına son yıllarda fotoğrafçıkla ilgilenmeye başladım. Muammer Yanmaz ile baslayan öğrenimim, düzeni bozmadan gene ayni ekol ama bu sefer sevgili Niko Guido ile birlikte devam ediyor. Konuya daha fazla girdikçe etrafa farklı gözle bakmanın önemini, olayları değerlendirmenin ne kadar farklılaşabildiğini yaşayarak öğreniyor ve bu değişimden çok fazla keyif alıyorum. Son 1 yıl içinde yapmış olduğumuz geziler ve yıl sonuna kadar tamamlayacağımız İstanbul projesi ile birlikte 5 farklı sergiye ve 2 kitaba ulaşacağımız çalışmalarımız hedeflerimizin ne kadar geliştiğini ve önümüzde daha çok uzun ve keyifli bir yol olduğunu gösteriyor.

İlk yorumu sen yap

Yorum Yap