Lina Basmacı

  • Lina Basmacı2 Hikaye


    Beni takip edin:

    Ben Lina Basmaci. 1963 Adana doğumluyum. Üsküdar Amerikan Kız Lisesi'ni bitirdim. 19 yıl kendi triko tekstil firmamda çalıştım. 26 senedir akrilik ve yağlı boya resim çalışmaları yapıp sergiler açıyorum. Ayrıca 3 sene sanat tarihi eğitimi de aldım. Yapacağım resimlerin fotoğrafını çekmek amacıyla Fotoğraf Gezginleri'ne katıldım. Ve resim tutkum fotoğraf aşkına dönüştü.

Bir boksorün salsa aşkı

İsmim Michel Yordenis Colas, Santiago de Cuba'da doğdum ve büyüdüm. 34 yaşındayım. Çok sevdiğim bir eşim ve üç çocuğum var. 

Kültür-fizik ve spor üzerine eğitim aldım. Bütün ailem boks ile uğraştığı için beni de boksör olmam için teşvik ettiler. Zaten Küba’da beyzbol’la beraber en popüler iki spordan biri bokstur.

Bu spor sayesinde dünyada birçok yeri, mesela; Rusya, Fransa, Italya, Belçika, Almanya, Venezuela, Kolombiya gibi ülkeleri ziyaret etme ve orada yarışma fırsatım oldu. Rusya'da dünya şampiyonu oldum. İki kere de Küba ulusal şampiyonluğum var. Kariyerim boyunca 272 kere dövüştüm. Yaptığımız işin doğası gereği yüzüme çok ağır darbeler de aldım ama yüzümün şekli hiç değişmedi. Hala çok yakışıklıyım.

Şimdilerde hükümete ait olan bir spor salonunda yetenekli 12 boksöre antrenörlük yapıyorum. İşimi çok seviyorum. Burada çok şampiyon yetiştirdik. Küba'da ayriyeten çocuklar için de spor salonları var. Bir boksörümün 2013 yılında uluslarası boks yarışmasında şampiyon olması beni o kadar mutlu etti ve o kadar gururlandırdı ki, yaptığım işin ve olduğum yerin doğruluğunu bir kez daha anladım. 

Hayatımın tek amacı bu sporu her gün daha da ileriye götürmek, daha iyi bir insan olup çocuklarıma da bu sporu sevdirip öğretmek. Benim izimden giden büyük oğlum bu sene gençler kategorisinde şampiyon oldu. 

Boks ve ailem dışındaki bir diğer zaafım ise salsa. Her ne kadar çok farklı gözükselerde, boks ve salsanın birbirine çok benzer tarafları var; koordinasyon, hareketler, ritim gibi. Hiçbir zaman aynı olamayacaklarının tek sebebi ise boks yaparken yüzünde hissettiğin ateş. 

Özetle, Küba’da yaşamaktan ötürü çok mutluyum. Başka bir ülkede yaşama şansım olsa bile buranın hasretine dayanamaz, mutlaka geri dönerim.

Michel Yordenis Colas
Havana, Küba, 21 Aralık 2018

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoğraf ve hikayesi "İnsan Hikayeleri Projesi" fotoğrafçılarına aittir. Paylaşmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili bağlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.

Devamı
Mutluluğu denizde bulan adam

Ben Rosto, Bora Bora’lıyım. Burada doğdum, küçükken okula gitmeyi hiç sevmezdim onun yerine babamla birlikte köpek balıklarıyla yüzmeye giderdik. İlk başlarda korkuyordum ama daha sonra onlar adeta benim ailem oldu. 

Okul bitince otellerde çalışmaya başladım. Barmenlik, komilik, resepsiyonistlik gibi bir çok iş yaptım. Daha sonra ise tekne turlarında çalışmaya başladım. Şimdi kendi teknemin sahibiyim ve buraya gelen turistlere vatozlar ve köpek balıklarıyla birlikte yüzme turları düzenliyorum. Teknede yardımcılarımın da sayesinde misafirlerimize çok güzel bir hizmet veriyoruz. Onlara güzel bir adada, açık büfe tarzında, yerel mutfağımızı da tanıtan özel bir akşam yemeği sunuyorum; en beğenilen yemeğim ise çiğ ton balığı salatası, bayılıyorlar. 

Dört ayrı anneden dört çocuğum var ama şu anki eşime çok aşığım. Kendisi çok başarılı bir çiçekçi; düğün, doğum günü, nişan organizasyonları için herkes onu tercih eder. İkimizde işlerimizi çok seviyoruz, o kadar ki ben hiç tatile çıkma ihtiyacı duymadım, sadece bir kere Hawaii‘ye gittim orayı da çok beğenmedim. 

Beni bu mesleğe en çok bağlayan şey müşterilerimin yüzünde gördüğüm memnuniyet ve mutluluk. Onların gülümsemesi benim için çok önemli. Bunca zaman içinde başıma sadece bir kez beni çok üzen bir olay geldi ki hiç unutamam; bir tekne gezisinin ortasında, suda turistlerle beraber köpek balıklarını beslerken nasıl olduysa bir köpek balığı adamlardan bir tanesinin özel bölgesini kaptı. Bir müşterimi böyle bir acı içinde görmek haliyle beni çok üzmüştü. Bu sebepten dolayı, bu kazadan sonra uyarılarımı arttırırken sadece erkekleri değil kadınları da uyarmaya başladım. Özellikle adet dönemlerinde göğüs bölgelerine dikkat etmelerini söylüyorum. 

Özetle, anlattığım bu üzücü olay dışında hayatımın en renkli ve hareketli dönemini denizde turistlerle beraber çok mutlu bir şekilde geçiriyorum ve herkesi Bora Bora’nın güzelliklerini görmeye, ülkemize davet ediyorum.

Rosto
Bora Bora, 16 Ekim 2018

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoğraf ve hikayesi "İnsan Hikayeleri Projesi" fotoğrafçılarına aittir. Paylaşmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili bağlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.

Devamı