Hayatta mutlu olmayı, hep bildim

Münir dersen herkes tanır bu sitede beni. Tam 25 yıldır, bu sitedeki bir evin kahyası olarak çalışıyorum. Bahçe işlerinden tut, tamirata, köpek gezdirmekten, araba yıkamaya kısacası aklınıza ne gelirse, her işe bakıyorum.

Ardahan'dan İstanbul'a geldiğimde 40-41 yaşlarındaydım. Kolay değildi ama cesaret ettim ve geldim İstanbul'a çalışmaya. İlk olarak şu anki patronumun işyerinde bekçi olarak çalışmaya başladım. Zamanla işverenimin ailesi de beni öylesine sevdi ki, evlerinde çalışmamı istediler. O zamandan bu zamana aynı aile için çalışıyorum.

Yılın 2-3 ayını Ardahan'da hanımın yanında geçiriyorum, geri kalan zamanda İstanbul'dayım. Kolay bir hayat değil bizimkisi, ama zamanla herşeye alışılıyor. Üç oğlum ve yine üç erkek torunum var. En büyük oğlum anasının yanında kaldı. Diğer ikisi, delikanlı olunca İstanbul'a benim yanıma çalışmaya geldiler. Benim çalıştığım evin bulunduğu sitedeki markette işe girdiler. Herkes oğullarımın ne kadar efendi, ne kadar saygılı olduğunu söyler. Onlarla gurur duyuyorum.

Hayatta mutlu olmayı, hep bildim. Tanıyan bilir, şükür Allah'a, tüm zorluklara rağmen kahkaham hiç eksik değildir.

Münir Gökçe
İstanbul, 3 Aralık 2018

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoğraf ve hikayesi "İnsan Hikayeleri Projesi" fotoğrafçılarına aittir. Paylaşmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili bağlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.

İlk yorumu sen yap

Yorum Yap