Mehmet Yıldırım

  • Mehmet Yıldırım4 Hikaye


    Beni takip edin:

Dünyanın en iyi işi benim işim!

Ben Patricia Castellanos, kalpten bir Guatemalalıyım. Bir odyolojist olarak işitme engelli kişilere eğitim veriyorum. Akademik kariyerim sayesinde bu insanlara profesyonel olarak yardımcı olabilmekten dolayı çok mutluyum.

"La Fundación Sonrisas que Escuchan" organizasyonu sayesinde Guatemala'nın fakirlik içinde yaşayan, harika insanları hakkında çok şey öğrendim:

Maria 1 yaşında. Henüz konuşamıyor ve ailesi onun duyma engelli olduğunun farkında değil. Eğer çabuk hareket etmezlerse Maria konuşmayı hiçbir zaman öğrenemeyecek ve bilişsel potansiyelini geliştiremeyecek.

Jose, ilkokul 1. sınıfı tekrar ediyor; okuma yazmayı öğrenmek onun için çok büyük bir sorun. Ebeveynleri Jose'de orta derecede bir duyma kaybı olduğunun ve bu yüzden bazı harflerin seslerini ayırt edemediğinin farkında değil.

Francisco, torunlarını dinliyor fakat söyledikleri herşeyi anlayamıyor. Bu yüzden beraber vakit geçirmekten keyif alamıyorlar.

Dışarıda, işitme bozukluklarıyla ilgili daha iyi tedavi olanaklarına sahip olmak umuduyla yaşayan daha birçok Maria, Jose, Francisco var ve onları bulabilmek her zaman uzun ve bazen de yalnız bir yolculuk.

Ancak, günümüzde kendi eğittiğimiz insan kaynaklarımız, diğer ülkelerden ve uluslararası organizasyonlardan gelen odyolojistler sayesinde eskiye oranla gayet iyi bir yol aldık; Bebeklere yönelik bir tarama programı başlattık, 25.000'den fazla okul çağı çocuğunu muayene ettik ve 6.000'den fazla işitme cihazı taktık, işitme engelli çocukların ailelerine yönelik eğitim programları düzenledik. Odyometeri teknisyenliği bölümünü kurarak hem eleman ihtiyacımızı giderdik hem de insanlara iş imkanı yarattık.

Dünyanın en iyi işi benim işim! Birçok zorluğu olan fakat muhteşem bir doğa güzelliğine ve harika insanlara sahip bir ülkede yaşıyorum. Ses dünyasındaki yolculuk sonsuz gibi görünse de bir insanın yaşam kalitesini iyileştirmeye yardımcı olduğumu bilmek benim huzurlu uyumamı, yeni fikirler üretmemi ve daha güzel hayaller kurmamı sağlıyor.

Patricia Castellanos
Guatemala Şehri, Guatemala, 21 Eylül 2018

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoğraf ve hikayesi "İnsan Hikayeleri Projesi" fotoğrafçılarına aittir. Paylaşmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili bağlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.

Devamı
Artık seni duyuyorum

Artık seni duyuyorum

Ben Julian, 9 yaşındayım. İşitme engelli olarak doğmuşum. Bugün kulağıma işitme cihazı takıldı ve ben hayatımda ilk defa duydum.

Çok mutluyum.

Julian
Guatemala Şehri, Guatemala, 19 Eylül 2018

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoğraf ve hikayesi "İnsan Hikayeleri Projesi" fotoğrafçılarına aittir. Paylaşmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili bağlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.

Devamı
Geçmişimle gurur duyuyorum

Totonicapan yakınında bir köyde doğdum ve büyüdüm. Ben de atalarımın nesillerden beri yaptığı gibi hayatımı çiftçilik ve zanaatkarlık yaparak kazanıyorum. Tarımsal anlamda aynı zamanda ana besin kaynağımız olan mısırı yetiştirip satıyoruz. Yetiştirdiğimiz mısırların bir kısmını gerekli işlemlerden geçirdikten sonra hem kendi tüketimimiz hem de satmak için tortilla yapıyoruz. Bunun yanı sıra atalarımızdan öğrendiğimiz tekniklerle tekstil ürünleri yapıp, yerel pazarımızda satıyoruz. Böylece hem çocuklarımızın eğitimi için gerekli olan parayı kazanabiliyoruz hem de yüzyıllardır süren bir geleneği devam ettirebiliyoruz.

Bir Quitche Mayası olarak geçmişimle gurur duyuyorum. Bugün bile Maya topluluğu özelliklerde köylerde İspanyolca yerine kendi dilini konuşuyor.

Yıllar önce, 2 ay süren bir macera sonunda kara yoluyla ABD'ye gittim ve orada 5 yıl göçmen olarak yaşayıp İngilizceyi öğrendim. Daha sonra memleketime dönüp aileme kavuştum ve hayatıma burada devam ediyorum. Yaşadığımız ev tipik bir köyevi, bazen burayı Airbnb'den turistlere kiraya da veriyoruz.

Çiftçiliğe devam ediyorum, ancak son dönemlerde özellikle Monsanto'nun hükümete baskısıyla geleneksel mısır tohumlarımızın kullanımını yasaklamaya çalışıyorlar. Bölgedeki çiftciler olarak bu uygulamaya grev ve çeşitli gösterilerle karşı koyup haklarımızı korumaya çalışıyoruz.

Carlos Miguel Garcia
Totonicapan, Guatemala, 25 Eylül 2018

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoğraf ve hikayesi insanhikayeleri.com.tr’ye aittir. Paylaşmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili bağlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.

Devamı
Müzik ruhun gıdasıdır.

Dört yaşındayken, babamın çaldığı plaklarda duyduğum davul ritimlerini taklit etmeye çalşarak tahta kaşıklarla vurmayı sevdiğim, bir çift uzun, yuvarlak yastığım vardı. 6 veya 7 yaşındayken radyoda Rush’ın “Tom Sawyer” adlı şarkısını dinledim ve hayatım sonsuza kadar değişti. Daha önce öylesi bir davul duymamıştım ve o anda davulcu olmak istediğimi anladım. Ailem beni desteklediği için şanslıydım. Bana küçük bir davul seti aldılar ve dersler almaya başladım.

30 yıl davul çaldıktan sonra, 2012’de eski arkadaşım Barry Brostom’dan bir telefon aldım. Kendisi Ritchie Blackmore için çalıyordu ve birkaç hafta içinde bir Avrupa turuna çıkacaklardı. Son anda oluşan aksaklıklar nedeniyle davulcuları yoktu. Blackmore’s Night’ın iki parçasını çaldığım, evimin bodrum katında kaydettiğim ilk videomu derhal YouTube’a yükledim. İki gün sonra, Barry ile birlikte New York Long Island’a doğru yola çıktık. Burada Ritchie ile tanıştım ve prova yaptık. Ve bundan üç hafta sonra, kafamda dönüp duran 40’tan fazla şarkıyla birlikte Almanya’ya giden bir uçaktaydım. Bu çok zorlu bir sınavdı.

Yolda olmanın heyecanı ve canlı müzik yapmak hayatımın en büyük keyifleri. Seyahat etmeyi ve yeni insanlarla tanışmayı seviyorum. Seyirci ile müzisyenler arasında enerji alışverişi yaratan bir ilişki olduğunu anladım. Bazı geceler bunun her iki taraf üzerinde görünür biçimde olumlu bir etkisi oluyor. Hatta bazen spiritüel bir haz bile yaşatıyor.

Kısacası, müzik ruhun gıdasıdır.

David Keith (Ritchie Blackmore's Rainbow adlı müzik grubunun davulcusu.)
Ludwisburg, Almanya 06 Ekim 2018

Daha fazla hikaye için bizi Facebook ve Instagram hesaplarımızdan takip edin.

Bu fotoğraf ve hikayesi insanhikayeleri.com.tr’ye aittir. Paylaşmak ve alıntı yapmak isterseniz, ilgili bağlantıyı ve #insanhikayeleri #humanstories etiketlerini kullanmanızı rica ederiz.

Devamı